Het Bosscherveld stroomt

(3 oktober 2020) Op deze meest zuidelijke locatie van het project Grensmaas wordt een hoogteverschil van 5 meter tussen het bovenstroomse stuwpand van Maastricht (aan de zuidzijde) en de Grensmaas (aan de noordzijde) benut door er een kleine waterstroom te laten lopen. Deze frivoliteit diende geen vooraf bepaalde (natuur)doelen en er waren allerlei redenen om het niet te doen, maar uiteindelijk mocht het water toch stromen en sinds medio juli stroomt er water door het inlaatwerk het gebied in. Het idee is dat het water vooral zelf zijn weg mag zoeken door het gebied; er zijn vooraf geen beddingen gegraven.

Om goed te volgen hoe het water zich een weg zoekt heeft RHDHV gekeken wat er de eerste weken gebeurde. Er zijn verschillende debieten uitgeprobeerd en na een periode van experimenteren is besloten deze winter in principe een debiet van 300 liter per seconde aan te houden.

Het huidige beeld is dat het water zich na een ontvangstvijver over een drietal kleine stroompjes verdeelt, die ieder een eigen kant op gaan, onderweg poelen vullen, overlopen in moerassen en uiteindelijk weer als beekjes verder stromen naar het eindpunt in de Grensmaas. Het zijn meest kleine stroompjes en omdat het gebied al deels begroeid was voordat het water ging stromen, lijkt het Bosscherveld nu op veel plaatsen meer een moeras dan op een beek.

De laatste paar honderd meter naar de Grensmaas loopt het water weer over grind en hier is een wat diepere bedding uitgesleten. In deze beek, maar ook in de kleine stroompjes in het Bosscherveld zelf, verbleven al meteen na het ontstaan vele honderden jonge visjes. We verwachten dan ook dat het gebied een belangrijk opgroeigebied voor vissen kan worden. Ook voor vogels is het moerassige gebied met hier en daar kleine meertjes en beekjes een eldorado.

Het wordt spannend om het komende jaar te volgen hoe de natuur zich verder ontwikkelt en wat dan de bijdrage van deze waterwereld aan de biodiversiteit en het landschap van de Grensmaas zal worden.